در تداوم Ùˆ تکامل نظریه های رشد Ùˆ توسعه اقتصادی در جهان، از دهه 1980 میلادی نظریه های اقتصادی مبتنی بر توسعه پایدار Ù…Ø·Ø±Ø Ùˆ روز به روز از Ø·Ø±ÙØ¯Ø§Ø±Ø§Ù† بیشتری برخوردار شده است. بر اساس نظریه های مزبور، رشد Ùˆ توسعه اقتصادی کشورها زمانی مورد انتظار Ùˆ استقبال است Ú©Ù‡ با تخریب Ù…ØÛŒØ· زیست شامل آب، خاک، هوا Ùˆ تخریب منابع آیندگان همراه نباشد. این نوع توسعه به این معنی است Ú©Ù‡ Ø³Ø·Ø Ú©Ù†ÙˆÙ†ÛŒ مصر٠را نمی توان برای مدت طولانی ØÙظ کرد. همچنین برای اجتناب از پدید آوردن بدهی اجتماعی برای نسل های آینده، باید در آموزش Ùˆ پرورش Ùˆ سلامت جمعیت کنونی سرمایه گذاری کاÙÛŒ به عمل آید.
در کشورمان ایران نیز ØŒ همانند سایر کشورهای جهان، Ø¨ØØ« ØÙظ Ù…ØÛŒØ· زیست Ùˆ ØØ±Ú©Øª به سوی توسعه پایدار از برنامه اول توسعه آغاز Ùˆ با سرعت ملایمی تداوم ÛŒØ§ÙØªÙ‡ است. در قانون بودجه سال1382 برای اولین بار طراØÛŒ Ùˆ استقرار نظام مدیریت سبز با هد٠کاهش هزینه های جاری دولت Ùˆ اعمال سیاست های مصر٠بهینه منابع Ùˆ ØÙاظت از Ù…ØÛŒØ· زیست پیش بینی شده Ùˆ به تبع آن آیین نامه اجرایی بند قانونی مزبور تهیه Ùˆ پس از تصویب هیئت وزیران ابلاغ شده است.
هد٠مدیریت سبز کاهش هزینه Ùˆ آثار منÙÛŒ زیست Ù…ØÛŒØ·ÛŒ ناشی از مصر٠در شرکت ها از طریق اجرای نظام مدیریت Ù…ØÛŒØ· زیستی، تغییر الگوی Ù…ØµØ±ÙØŒ مصر٠بهینه منابع Ùˆ کاهش ضایعات Ùˆ در نهایت بهبود Ù…ØÛŒØ· زیست است. بی تردید برنامه نظام مدیریت سبز برای شرکت ها یک Ùکر Ùˆ برنامه متعالی است Ùˆ تØÙ‚Ù‚ کامل آن در گرو مشارکت مجدانه همه کارکنان شرکت Ùˆ علاقه مندان به توسعه کشور است. البته اجرای برنامه مدیریت زیست Ù…ØÛŒØ·ÛŒ در شرکت ها نیازمند داشتن تÙکر زیست Ù…ØÛŒØ·ÛŒ Ùˆ رغبت انجام آن توسط مدیران Ùˆ کارکنان دستگاهها است.
مدیریت سبز به عنوان یک رویکرد مدرن زیست Ù…ØÛŒØ·ÛŒ در سازمان ها با تاکید بر یکپارچگی، مسئولیت پذیری اجتماعی، اقتصادی Ùˆ زیست Ù…ØÛŒØ·ÛŒ در جهان اجرا Ù…ÛŒ شود.
